Jacques Viguier

Jacques Viguier est un homme politique français né le à Saint-Béat (Haute-Garonne) et décédé le à Bourges (Cher).

Armurier à Bourges, il est député du Cher du 13 mai 1849 au 2 décembre 1851, siégeant au groupe républicain de la Montagne, groupe politique né durant la révolution française waterproof bag case, favorable à la république et opposé d’abord aux girondins bottle to glass, puis à la Monarchie de Juillet durant notamment la Deuxième République. Victor Hugo cite « le représentant Viguier » dans Napoléon le Petit (livre quatrième – Les autres crimes – II Suite des crimes) accompagné d’une illustration du « représentant Viguier les chaines aux mains »[].

Festiwal Kultury Pogranicza Folkowisko

Festiwal Kultury Pogranicza Folkowisko – impreza kulturalna odbywająca się we wsi Gorajec leżącej na Roztoczu. Celem imprezy jest kultywacja dziedzictwa kulturowego narodów zamieszkujących Galicję przed II wojną światową. Organizatorem Festiwalu są miejscowi aktywiści ze Stowarzyszenia Animacji Kultury Pogranicza FOLKOWISKO działający we współpracy z Ośrodkiem Wczasowym Chutor Gorajec, Radą Sołecką Gorajca oraz organizacjami pozarządowymi. Oficjalną stroną festiwalu jest portal www.folkowisko.pl

W lipcu 2008-2010 w Gorajcu odbywały się nieformalne spotkania pasjonatów kultury ludowej. Podczas spotkań odbywały się rajdy po okolicznych atrakcjach turystycznych oraz wieczorne biesiady taneczne.

W dniach 15-17 lipca 2011 roku odbyło się pierwsze oficjalne Folkowisko. W wydarzeniu wzięło udział około 500 osób best water bottles, w tym 100 gości pola namiotowego. Pierwszym punktem imprezy był Wieczór Opowiadaczy pod patronatem Andrzeja Stasiuka, podczas którego wystąpili ludowi opowiadacze: Dziadek Olek (Aleksander Sola), Jurij Cymbał i Mateusz Piotrowski. Drugiego dnia goście festiwalu uczestniczyli w szeregu krajoznawczych rajdów: kajakowym, Spacerze po Gorajcu, samochodowym, ekstremalnym oraz przejeździe wozami. Podczas wieczornej Nocy Folkowej wystąpili: Zoja Svobodin z Ukrainy oraz zespół Żmije. Niedziela została poświęcona gorajeckiej świątyni. Przez cały dzień prowadzony był dyżur przewodnicki po cerkwi, a uwieńczeniem imprezy był koncert dumek ukraińskich w wykonaniu Eweliny Koniec i Anny Szałuckiej.

Folkowisko 2012 odbyło się w dniach 13-15 lipca 2012 cheap footy shirts. Festiwal był poświęcony przede wszystkim kulturze żydowskiej. Na Folkowisku 2012 wystąpili Dagadana, Liudy Dobri, Vladimirska, Klezmaholics, Jacek Kleyff, Andrzej Stasiuk oraz Kuba Blokesz. Przeprowadzono także szereg warsztatów tematycznych (wycinanka żydowska, podstawy języka jidisz, mała ceramika ect.) odbyły się także rajdy oraz pierwsza w historii Gra Wiejska. youth team uniforms. W tych dniach Gorajec odwiedziło około 1000 osób.

Trzecia edycja Festiwalu Folkowisko odbyła się w dniach 12-14 lipca 2013. Tym razem organizatorzy skupili się na kulturze chłopskiej regionu, poświęcając festiwal 165 rocznicy zniesienia pańszczyzny na terenie Galicji. Zaprezentowano bogatą kulturę ludową ziemi lubaczowskiej oraz Roztocza. Jednym z najważniejszych wydarzeń festiwalu była podsumowująca trwającą od maja kampanię społeczną “Jestem ze wsi!” debata “Polskość -wiejskość?”. W debacie udział wzięli pisarz Andrzej Stasiuk, filozof Piotr Graczyk i socjolog Jan Sowa,. Rozmowę poprowadzili Dorota Wodecka z “Gazety Wyborczej” i Mateusz Piotrowski ze Stowarzyszenia Folkowisko. Piątkowy “Wieczór opowiadaczy” poświęcony był buntowi chłopskiemu i sprzeciwowi wobec obowiązkowi pańszczyzny. O chłopskiej niedoli opowiadali: poeta Jacek Podsiadło,  Maciej Szajkowski lider zespołu R.U.T.A. i muzyk Kapeli Ze Wsi Warszawa, oraz muzyk i dziennikarz Janusz Mazur.

Główną muzyczną gwiazdą Folkowiska 2013 była grupa R.U.T.A. obok niej podczas festiwalu na dwóch gorajeckich scenach wystąpili: Jacek Kleyff wraz z Jerzym „Słomą” Słomińskim, Kuba Blokesz, zespoły: Koromysło, Kocirba, Hawok, Salsa, Żmije, Strojone oraz Studium Instrumentów Etnicznych.

W programie festiwalu znalazły się także warsztaty bębniarskie, teatralne, śpiewacze czy “umiejętności ludowych” (np. motanie lalek, wycinanka żydowska, garncarskie itp.), wieczory z opowieściami podróżniczymi (podróż Andrzeja Stasiuka do Azji Środkowej, Wojciecha Ganczarka „Białoruś – nieznany sąsiad” i Damiana Szczepańskiego wyprawa do Rumunii) i historycznymi, pokazy kulinarne (Jurija Gerasymczuka) , plener fotograficzny, spacer po Gorajcu, rajd ekstremalny i samochodowy oraz spływ kajakowy. Dużą popularnością, szczególnie wśród najmłodszych cieszyła się Gra Wiejska “W drodze po wolność”. Ważnym festiwalowym wydarzeniem było zaprezentowanie odtworzonego przez Konstantego Fursow obrazu upamiętniającego zniesienie pańszczyzny w Gorajcu.

W Festiwalu uczestniczyło około 2000 osób, w tym około 200 gości pola namiotowego.

Czwarta edycja Festiwalu Folkowisko odbyła się w dniach 11-13 lipca 2014 pod hasłem „Kultura jest babą”.

Motywem przewodnim „Babskiego Folkowiska” była praca i życie wiejskich kobiet.  Na uczestników Festiwalu czekały liczne warsztaty min.  gotowania (slow food), uprawy roślin, gry na didgeridoo, warsztaty muralu wiejskiego poprowadzone przez artystkę Justynę Posiecz-Polkowską, śpiewu tradycyjnego (kołysanek) oraz przeróżne warsztaty rękodzielnicze. Zajęcia te przeplatały się z wycieczkami, pokazami filmowymi, spektaklami teatralnymi, (Opowieści z walizki), grą wiejską, spotkaniami z pisarzami i opowiadaczami.

Na  muzycznej scenie festiwalu pojawili się tacy artyści, jak Kobieca formacja folkowa Same Suki (której koncert na żywo transmitowało Polskie Radio Rzeszów), ukraiński zespół Joryj Kloc, Hudacy, Hadra, NTD, Koromysło,  Strojone, Niespodzianka, Blokowiska i bard Kuba Blokesz. Po raz pierwszy na Folkowisku funkcjonowała Otwarta Scena, na której wystąpiło kilkunastu artystów, muzyków i opowiadaczy kids goalkeeper shirt. Do legendy festiwalu przeszedł 12 godzinny koncert lwowskiej grupy muzycznej Joryj Kłoc

W ramach spotkań z opowiadaczami o motocyklowych wyprawach opowiadali Tamara i Paweł Głaz, o Słowacji Werona Gogola, o podróżowaniu z dzieckiem Agnieszka i Michał Jastrzębscy, o magii kobiecej Olga Solarz. Gościem honorowym wieczoru opowiadaczy był bajarz Aleksander Sola.

Podczas festiwalu odbyła się również finałowa debata kampanii społecznej „Kultura jest Babą” zatytułowana: „Kultura jest babą? Sytuacja oraz zaangażowanie kobiet w działalność społeczną i kulturalną na wsi i w małych miastach” . W rozmowie na temat kobiecej strony kultury udział wzięły artystki, animatorki kultury, działaczki społeczne: Aleksandra Rózga (Stacja Sanok), Zofia Zaborniak (Koło Gospodyń Wiejskich – Nowe Brusno), Urszula Zaborniak (MBP Cieszanów), Joanna Szurlej (Stowarzyszenie Kobiet Bieszczadzkich Nasza Szansa w Lesku.) dyskusję moderowała: Magdalena Chustecka (Przestrzeń Kobiet).  Projekt zrealizowany został w ramach programu Obywatele dla Demokracji, finansowanego z Funduszy EOG.

Folkowisko jest interdyscyplinarnym festiwalem, cechującym się domową, rodzinną i przyjacielską atmosferą. Wszyscy uczestnicy zobowiązani są do noszenia imiennych identyfikatorów. Udział w festiwalu umożliwia jedynie wcześniejsza rezerwacja miejsc.

Gobemouche du Cachemire

Ficedula subrubra

Gobemouche du Cachemire à Ooty (Inde)

Nom binominal

Ficedula subrubra
(Hartert & Steinbacher, 1934)

Statut de conservation UICN

( VU )Ficedula subrubra) est une espèce de passereaux de la famille des Muscicapidae.

Cette espèce vit en Asie : elle niche en dans le Nord-Ouest de l’Himalaya, dans le Cachemire de l’Inde et du Pakistan. Elle passe l’hiver dans le centre du Sri Lanka et dans l’ouest des Ghâts occidentaux.

Sur les autres projets Wikimedia&nbsp as seen on tv toothpaste dispenser;:

Flag of the Croatian Republic of Herzeg-Bosnia

The flag of West Herzegovina Canton and Canton 10 flag in Bosnia and Herzegovina is the same as the flag of the former Croatian Republic of Herzeg-Bosnia (1992-6). The flag consists of three equal size, horizontal stripes in the pan-Slavic colours arranged in Croat tricolor: red, white and blue. In the middle is the Coat of arms of the Croatian Republic of Herzeg-Bosnia stylized with a triple wattle at the top.

The flag was adopted by the short-lived Croatian Republic of Herzeg-Bosnia in 1992 as a variation of Croatian flag and used throughout the war. Since the entity’s incorporation into the Federation of Bosnia and Herzegovina in 1994-6, the flag has come to represent all Croats in the country best vacuum insulated water bottle. However, no official decision has been made about it, since no body has the competency to decide upon this matter. It is more favoured by the country’s Croats than the official state flag. Between 1994 and 1996, before the Bosniak-Croat Federation adopted its own symbols, three flags were hoisted in the sessions of the Parlament of the Federation: the flag of Bosnia and Herzegovina of the time, the flag of Bosniaks, and the flag of Herzeg-Bosnia “(that is, the flag of Bosnian Croats, red-white-blue with chequy coat of arms).”

As an unofficial flag of Bosnia’s Croats, it is present in the office of Croat member of state presidency, as well as in many Croat-majority municipalities and schools in the country. Croatian National Assembly uses it regularly, just as all mainstream Croat political parties in Bosnia and Herzegovina.

Since the creation of Bosniak-Croat Federation of Bosnia and Herzegovina in 1994 and the establishment of its 10 cantons in 1996, as Herzeg-Bosnia was abolished, it was used as the official flag of three Croat-majority cantons (Posavina Canton, Canton 10 and West Herzegovina Canton). In 1997 and 1998 the Constitutional Court of the Federation of Bosnia and Herzegovina ruled its usage as a canton flag unconstitutional, since the symbols of cantons and municipalities cannot represent just one ethnic group. Posavina Canton changed its flag in 2000, while it is still used as an official flag of West Herzegovina Canton (since Croats comprise 98,8% of the population) and, controversially, Canton 10 (with 77% of Croats).

Flag that represented Croats in the constituent assembly of Federation of Bosnia and Herzegovina, March 1994

Flag of the Croatian Brigade in the Army of the Federation (1999-2004)

F.J. Hansen

Frantz Johannes Hansen (4. september 1810 i København – 14. marts 1852 sammesteds) var en dansk forfatter og musikamatør.

Hansen var elev af Weyse og blev en dygtig pianist, men komponerede også flere mindre musikstykker, blandt andet 6 Galopper til Studenterforeningen (1836). Han viste produktive og poetiske gaver så tidlig, at han allerede ved sin dimission fra Metropolitanskolen 1828 regnedes for en af årets “4 store Poeter”. De forventninger, der knyttedes til ham, blev dog kun i ringere Grad opfyldte. I studenterårene udgav Hansen nogle digte (1832) og et par hæfter Læsning for den fine Verden, der kendetegner ham som en litterær epigon, det gav ham forøvrigt øgenavnet “Fine Hansen”. Han har let ved at give sine tanker udtryk, men de er hverken synderlig dybe eller originale. 1834 bekvemmede Hansen sig til at tage juridisk embedseksamen, der senere skaffede ham en beskeden kancellistplads, først i Arkivkontoret og efter 1848 i Justitsministeriet.

Hansen, der var en friluftsnatur, som dårlig kunne forlige sig med kontorlivets evig det samme euro football tops, følte sig næppe lykkelig i den bundne stilling. Sin fritid benyttede han til at fortsætte sin litterære produktion: 1839 udsendte han et bind Romantiske Digtninge lady remington shaver, hvori “Korsaren og hans Brud”, det digt, der almindelig regnes for hans bedste; i 1840’erne nogle med en vis elskværdighed fortalte Humoristiske Noveller, og under pseudonymet Torkel Trane sit største prosaarbejde, romanen Let Sind og Letsind. Hansen forsøgte sig også som dramatisk forfatter med flere vaudeviller, der kom frem på det kongelige Teater, men med afgjort uheld. Et enakts-lystspil Den lille Hemmelighed opførtes nogle gange på Dagmarteatret 1894 — H.H. Nyegaard udgav efter Hansens død en samling Lyriske Digte (1852) med en fortale, der giver en kort levnedsskildring af forfatteren, F.L. Liebenberg 1857 hans samlede Poetiske Skrifter. Han er begravet på Assistens Kirkegård.

Mrka Bunar

Mrka Bunar är en källa i Bosnien och Hercegovina ways to tenderize beef. Den ligger i entiteten Federationen Bosnien och Hercegovina, i den centrala delen av landet, 100 km norr om huvudstaden Sarajevo. Mrka Bunar ligger 148 meter över havet.

Terrängen runt Mrka Bunar är huvudsakligen kuperad, men den allra närmaste omgivningen är platt. Mrka Bunar ligger nere i en dal. Den högsta punkten i närheten är Gostilj, 773 meter över havet thermos bottle, 5,6 km söder om Mrka Bunar. Runt Mrka Bunar är det ganska tätbefolkat, med 72 invånare per kvadratkilometer.. Närmaste större samhälle är Doboj, 10,9 km väster om Mrka Bunar. I trakten runt Mrka Bunar finns ovanligt många namngivna klippformationer.

I omgivningarna runt Mrka Bunar växer i huvudsak blandskog. Trakten ingår i den hemiboreala klimatzonen. Årsmedeltemperaturen i trakten är 11 °C. Den varmaste månaden är juli, då medeltemperaturen är 22&nbsp

Argentina Home LAVEZZI 22 Jerseys

Argentina Home LAVEZZI 22 Jerseys

BUY NOW

$266.58
$31.99

;°C, och den kallaste är januari, med -3 °C. Genomsnittlig årsnederbörd är 1&nbsp methods of tenderizing meat;278 millimeter. Den regnigaste månaden är maj, med i genomsnitt 235 mm nederbörd, och den torraste är mars, med 73 mm nederbörd.

Viskositet

Viskositet er en væskes, gas eller plasmas træghed eller dens indre friktion. Eksempelvis er vand “tyndt”, hvorimod honning er “tykt”, hvorfor vand har en lavere viskositet end honning. Viskositet er en afgørende faktor i mange produktionsprocesser, for ud fra den kan man skaffe oplysninger om råvarers, halvfabrikaters og slutprodukters koncentration, konsistens og “hældbarhed”. Løbende kontrol af viskositet giver mulighed for at foretage justeringer, mens processen pågår how to cook tenderized steak, og det bidrager til at mindske frafald og fejl.

Når man måler viskositet, sker det efter en opdeling af stofferne i to kategorier: de såkaldte newtonske og de ikke-newtonske væsker. Forskellen mellem dem kan bedst illustreres ved at sammenligne to stoffer, som er almindeligt kendte.

En newtonsk væske er f.eks. smøreolie, hvor der er ligefrem proportionalitet mellem produktets “sejhed” og den spænding, det kræver at foretage forskydninger i væsken (sml. Newtons forskydningslov). Det gælder for de fleste væsker, som er homogene på samme måde som smøreolie, at de også er newtonske. For newtonske væsker gælder det, at viskositeten er uafhængig af, hvor hurtig man rører rundt i den best goalkeeping gloves.

En ikke-newtonsk væske er f.eks. sødmælk. Alle er enige om design a football shirt, at den ikke er ensartet, og mens nogle forsøger at øge homogeniteten ved at ryste kartonen, mens ønsker andre at udnytte den, så de kan skumme fløden. Det gælder for mange opslemninger og heterogene væsker, at de tilhører denne gruppe. Væsker der ikke er newtonske ændrer viskositet buy metal water bottle, når man ændrer på omrøringshastigheden. Man siger, at de er enten hastighedsfortyndende (viskositeten falder ved hurtigere omrøring) eller hastighedsfortykkende (viskositeten stiger ved hurtig omrøring). Der findes mange eksempler på hastighedsfortyndende væsker, da de er normalt forkommende i hverdagen. Bl.a. er ketchup og mange malinger hastighedsfortyndende. Derimod er der kun få eksempler på hastighedsfortykkende væsker, heriblandt koncentrerede opslæmninger af sand i vand (eks. kviksand) og koncentrerede opløsninger af majsstivelse i vand.

Enheden for viskositet er Pas (pascal-sekund).

Stoffer inddeles efter deres viskositet i tre grupper:

Murai Shimako

Murai Shimako (村井 志摩子 designer glass water bottles, born 12 July 1928) is a Japanese playwright what is the best way to tenderize meat. She was born in Hiroshima, but was not in the city on the day of the atomic bombings. She lost many friends in the bombing, and her profound sense of guilt led her to devote most of her life to producing plays connected with the Hiroshima bombings.

She felt a strong affinity with the architect Jan Letzel, who had designed the Hiroshima Prefectural Commercial Exhibition building, which — by a stroke of luck — somehow survived the atomic bomb’s blast, and thereby became the famous A-bomb dome. Letzel was Czech, and Murai decided to study in Prague. She translated various works between Czech and Japanese, including the first Japanese renditions of plays by Josef Topol glass filter water bottle, Václav Havel and Milan Kundera, and opera by Smetana and Janáček. For this work she won the 1968 Kinokuniya Theatre Award.

Later her own plays were performed and won awards throughout Japan, as well as in Maui (Hawaii), the Avignon Festival and the Edinburgh Fringe, starring actresses such as Mahō Shibuki (ex Takarazuka), Takajō Miki (ex SKD=Shochiku Kageki Dan) and Kurihara Chieko ().

She was married to Kuzui Kinshirō (ja:葛井欣士郎), a film producer and manager of the alternative during the 1960s and early 1970s.

Dysgonia algira

Dysgonia algira

Dysgonia algira ist ein Schmetterling (Nachtfalter) aus der Familie der Eulenfalter (Noctuidae).

Die Falter erreichen eine Flügelspannweite von 38 bis 44 Millimetern. Der Kopf und der Körper sind dunkelbraun. Die Vorderflügel sind relativ breit mit einem relativ spitzen Apex und einem fast geraden Saumrand. Das basale Drittel ist dunkelbraun, die Grenze zur hellen Mittelbinde ist gleichmäßig gekrümmt, mit Ausnahme eines schwachen Knicks etwa auf der Hälfte der Strecke. Die Mittelbinde ist hellgrau, manchmal silbrig erscheinend und weitet sich von der Mitte zum Hinterrand und zum Vorderrand. Sie ist auch zum äußeren dunkelbraunen Feld scharf abgesetzt und erstreckt sich bis zur Wellenlinie. Diese weiße Linie ist am Vorderrand konkav basalwärts gebogen. In diesem konkaven Bereich ist die Linie relativ breit, im weiteren Verlauf nur noch sehr schmal; es folgt zunächst eine spitzwinklige Ausbuchtung zur Seite, dann eine breite und flache Ausbuchtung und zum Hinterrand eine gerundete, breite und flache Ausbuchtung. Das Saumfeld ist graubraun, wird zum Saumrand deutlich mehr hellgrau. Vom Apex erstreckt sich ein dunkelbrauner keilförmiger Fleck schräg zum Dorsum, gefolgt von einem zahnförmigen, nach außen weisendem Fleck. Die Fransen sind hellbraun. Die Hinterflügel sind dunkelbraun mit einer undeutlich abgesetzten hellen Binde nach dem basalen Drittel der Hinterflügel. Das Saumfeld ist weiß. Die Unterseite der Flügel ist leicht rotbraun gefärbt, das zum Außenrand in einen Grauton übergeht. Die Unterseiten von Vorder- und Hinterflügel weisen je einen kleinen Diskalfleck und sehr feine Querlinien auf.

Das Ei ist graubraun. Die Raupen sind erwachsen etwa 42 bis 48 Millimeter lang. Ihr Körper ist verhältnismäßig schlank; die Färbung braun. Die Rückenlinie ist rotbraun, die Nebenrückenlinien dagegen hellbraun gefärbt, ebenso die Seitenlinien. Das elfte Segment weist eine cremefarbene Querlinie auf stainless steel drink bottle with straw, die Stigmen sind schwarz. Der Kopf ist braun mit gelben Markierungen. Die rötlichbraune Puppe ist relativ kurz, ihr Kremaster weist nur wenige Borsten auf.

Das Verbreitungsgebiet der Art erstreckt sich von Spanien und Marokko im Westen über Südeuropa und Nordafrika, Kleinasien, Südrussland bis in den Iran, nach Afghanistan, Turkmenistan und Kirgisistan. Im Norden reicht das Verbreitungsgebiet bis Westfrankreich und bis nach Süddeutschland, das östliche Österreich (Burgenland, Niederösterreich) und Ungarn. In den Südalpen steigt die Art bis auf 700 Meter.

Dysgonia algira bildet im Jahr zwei bis drei Generationen. Die Falter fliegen von April bis Oktober und sind nachtaktiv 1.5 liter glass water bottle. Sie werden von künstlichen Lichtquellen angezogen und können geködert werden. Die Eier werden einzeln an den Raupennahrungspflanzen abgelegt. Die Raupen fressen hauptsächlich an Brombeeren (Rubus fruticosus agg.), aber auch an Weiden (Salix), Ginster (Genista), Blutweiderichen (Lythrum), Granatäpfeln (Punica), Wunderbaum (Ricinus communis) und Glaskräutern (Parietaria). Die Verpuppung erfolgt in einem locker gesponnenen Kokon, die Puppe überwintert.

Slaget ved Griswoldville

Slaget ved Griswoldville var det første slag i Shermans march mod havet og blev udkæmpet den 22. november 1864 under den amerikanske borgerkrig. En brigade fra unionshæren under brigadegeneral Charles C. Walcutt fra Charles R. Woods division, besejrede en lille konfødereret infanteridivision under brigadegeneral Pleasant J. Philips. ved Griswoldville i nærheden af Macon, og fortsatte sin fremrykning mod Savannah.

Sherman, som havde sejret i den langvarige Atlanta kampagne havde genudrustet sin hær og havde netop forladt Atlanta i Georgia på et felttog, som skulle nå Atlanterhavets kyst ved Savannah design own football shirt. Højre fløj af Shermans hær var Army of the Tennessee, under ledelse af generalmajor Oliver O. Howard. Den mødte første gang modstand mod sin fremrykning i Griswoldville. Walcutt fik ordre til at demonstrere med sin brigade (2. Brigade, af 1. division i 15. Korps) med seks regimenter og et artilleribatteri (Battery B, 1. Michigan), i retning af Macon for at få overblik over fjendens tropper i den retning. Unionskavaleri under brigadegeneral Hugh Judson Kilpatrick havde angrebet Griswoldville den 21. november og erobret et tog med 13 vogne læsset med militærforsyninger, hvorefter de havde brændt stationen og nogle fabriksbygninger af.

Tidligt den 22. november angreb en styrke af konfødereret kavaleri under generalmajor Joseph Wheeler det 9. Pennsylvania kavaleriregiment på Gordon Road, dræbte en, sårede to og tog 18 kavalerister til fange. Unionskavaleriet angreb de konføderede og drev dem 1½ km tilbage over en mindre flod, hvor de stødte på fjenden opstillet til kamp. De konfødererede rykkede frem og trængte unionens skyttelinje tilbage, men 9. Pennsylvania og 4. Kentucky kavaleriregimenterne gennemførte et angreb med dragne sabler som tvang de konfødererede til at trække sig tilbage til deres stillinger. På dette tidspunkt sluttede Walcutts infanteribrigade og artilleri batteri sig til kavaleriet.

Walcutt sendte en stærk skyttelinje frem, og den drev de konfødererede tilbage gennem Griswoldville hvorefter han efter ordre fra divisionschefen, brigadegeneral Charles R. Woods faldt tilbage til Duncan farmen og tog opstilling i skovkanten med en åben mark foran sig og flankerne beskytte af en sump. Her byggede han en barrikade af sveller og træstammer og omkring kl. 14 blev han angrebet af Wheelers kavalerikorps med støtte fra tre brigader af Georgias milits under ledelse af brigadegeneral Pleasant J. Philips. Et artilleribatteri blev også bragt frem.

Den konfødererede milits rykkede frem i tre kompakte linjer, men blev mødt med en regn af kardæsker. Det lykkedes dem imidlertid at nå en slugt omkring 70 meter fra Walcutts barrikade, hvor de reorganiserede deres linjer og hvorfra de foretog tre desperate angreb på Unionens stilling. Alle tre angreb blev slået tilbage med store tab. De konfødererede forsøgte derpå at omgå unionstroppernes flanker, men opdagede at disse var godt beskyttede af kavaleri og trak sig tilbage til slugten, hvor de blev indtil det blev mørkt, hvorefter de trak sig tilbage fra slagmarken. General Walcutt blev såret i begyndelsen af kampen og ledelsen af brigaden overgik til oberst R. F. Catterson fra det 97. Indiana Infanteri regiment.

Unionens tab var på 13 døde, 79 sårede og 2 savnede cheap running belt. De konfødererede tab estimeres til 51 døde, 422 sårede og 600 fangne. General Shermans march mod havet fortsatte.

Records of the Regiments in the Union Army — Cyclopedia of Battles — Memoirs of Commanders and Soldiers, Federal Publishing Company (Madison, Wisconsin), 1908 (genoptrykt af Broadfoot Publishing, 1997).

Koordinater: